Ervaringen
Mevr. N. Gritter uit Assen met Newfounlander (Kalima)
Na 3 cursussen gevolgd te hebben via de Kynologenclub (KC) te Assen was
ik ten einde raad. Wij waren nog geen stap verder gekomen. Door hun manier
van trainen had ik het gevoel dat het averechts werkte op het gedrag van
Kalima. Hoe enthousiaster ik deed/moest doen, hoe enthousiaster zij ook
werd…..luisteren ho maar, weglopen, spelen met andere honden, alles
behalve oog voor mij. Wanneer ik de dames en heren bij het KC vroeg waarom
ze zo gedroeg, kreeg ik nooit een goed duidelijk antwoord. Nog erger ik
werd regelmatig genegeerd. Ik kreeg alléén te horen dat
ik ADHD-hond had en dat ik met een jaar ofzo maar eens een keer terug
moest komen misschien dat we haar dan wel wat konden leren!!!!!!
Mijn gevoel zei van zolang ik haar gedrag niet zou leren kennen, dat zou
ik nooit een goed “luisterende” newfy zou krijgen. Voor zover
dat kan met een Newfy. Een hond moet wel een hond kunnen zijn vind ik.
Door te surfen op het net kwam ik bij Cecile terecht. Haar manier van
omgaan met honden sprak mij heel erg aan, geen groepssessies gewoon 1
op 1 alle aandacht voor ons. Na de eerste wandeling was ik gelijk verkocht.
Eindelijk iemand die ons begreep .…. Cecile maakte me duidelijk
dat ik Kalima niet begreep omdat ik haar taal niet sprak……honden
“praten” niet zoals wij mensen dat doen…. Wel heel logisch
als je er zo achteraf aan denkt.
Hoe zij met haar honden omging….fantastisch. Ik zei gelijk tegen
mezelf wat zij kan, wil ik ook leren. Het was wel een hele omschakeling
maar ik zag gelijk resultaat. Dat gaf me zo’n goed gevoel. En zowaar…
het is ons gelukt! Mevrouw “luistert” we hebben oogcontact
en ze is rustiger geworden in de omgang. Ik kan nu met een gerust hart
wandelen en het maakt me nu niets meer uit of we andere honden tegen komen
of niet.
Cecile bedankt ga zo door.
A. Doeven uit Steenwijk (Boxer)
Daar liep ik dan met mijn boxerpup..... Hoe goed ik het ook probeerde,
en ondanks alle goed bedoelde adviezen, ging het helemaal mis. Er was
geen contact en Griet deed gewoon waar ze zin in had in haar enthousiasme:
springen, achter alles en iedereen aan en ik had het nakijken. Geen flauw
idee hoe ik het moest aanpakken. Hopeloos,.dacht ik. Tot dat ik kennismaakte
met De HondenManier.
W ij gingen bij Cecile in de leer, met de nadruk op wij, want ik leerde
al snel dat ik niet moest proberen om Griet de mensentaal te leren, maar
dat ik de hondentaal moest leren begrijpen. Heel geduldig en vooral duidelijk
werd dat in een aantal stappen uitgelegd.
Het contact tussen Griet en mij werd beter en de problemen verdwenen als
sneeuw voor de zon.
In individuele lessen, in de vorm van wandelingen, (dus praktijk oefeningen)
waar wij 100% aandacht kregen, werd er een sterke band gecreeerd waardoor
de samenwerking tussen mij en Griet alsmaar beter werd en nog steeds verbeterd.
Het was en is nog steeds (vervolgcursus) een ware uitkomst voor ons om
deze lessen te volgen op tijdstippen (in overleg) die mij het beste uitkomen.
kortom..een perfecte manier om je hond te leren begrijpen !!!! Klasse!
Klant uit Heerenveen (Herder)
Ik ben via internet bij Cecile terecht gekomen omdat de individuele cursus
mij wel aantrok. Hiervoor heb ik met mijn hond een pupycursus gedaan en
een cursus voor gehoorzame huishond. Alleen in zo`n cursus moet je steeds
op elkaar wachten en de honden hebben meer aandacht voor elkaar dan voor
de baas. Bij de cursus van Cecile ga je inderdaad met zijn viertjes aan
de slag, want ze heeft haar eigen honden ook mee. De beginners cursus
bestaat uit 7 lessen.
Tijdens een anderhalf uur durende wandeling waarbij de honden niet aangelijnd
zijn kan je je vragen kwijt en verteld Cecile hoe je door middel van oogcontact,
gebaren en geluiden met je hond om moet gaan. Het is immers een hond en
geen kind. Ook tijdens zo`n wandeling zie je hoe de beide honden met elkaar
omgaan. Wie bijvoorbeeld de hoogst in rangorde is.
Ook bij de maandelijkse boswandelingen, waar meerdere cursisten met hun
honden zijn, leer je door de uitleg van Cecile waarom de honden zich zo
gedragen. Deze wandelingen zijn heel gezellig, want onder het genot van
een kopje koffie tijdens de wandeling leer je de andere cursisten kennen
en komen er heel wat verhalen los over wat zij met hun hond hebben beleefd.
Mijn ervaring met deze beginnerscursus is dat ik voorheen dacht: ik hoop
dat ik geen andere honden tegen kom. Nu hoop ik alleen maar dat ik andere
honden tegen kom. Doordat ze met elkaar spelen, kunnen ze zo goed hun
energie kwijt, daar kan je niet tegen lopen. En dat ik tijdens de cursus
met mijn hond los naast me, door een kleine winkelpassage heb gelopen,
nou daar heb ik zelfs niet van kunnen dromen.
Renée Dubois uit Vleuten (reu 10 jaar uit asiel onbekende kruising)
Boef, een bastaard van bijna 10 jaar oud uit het asiel. Weinig informatie over zijn achtergrond, wel flink probleemgedrag.
Wat een goede manier om op De HondenManier te leren omgaan met je hond. Door zijn taal te leren hebben we veel meer rust gevonden. Is dat niet wat we altijd zouden moeten doen met honden? Stug Nederlands blijven praten in Frankrijk levert tenslotte ook veel problemen op....Cecile, dank voor je adviezen en gezelschap!
Vriendelijke groet, Renée Dubois.
Andrea en Flip uit Millingen aan de Rijn (Boxer reu, ruim 1 jaar)
Toen we met de cursus begonnen was ik wanhopig. Als ik naar andere hondenbezitters keek, deed ik het helemaal niet goed. Jaap luisterde helemaal niet trok me ondersteboven enz.
Om kort te gaan, hem uitlaten was een straf voor mij. Ik vond het helemaal niet leuk. Ik liep achter mekaar te verbieden, hem te corrigeren en 2 tellen later deed hij toch weer waar hij zinin had
Hem loslaten durfde ik niet want hij ging achter alles aan wat hij zag.
Maar ik wilde niet dat hij dingen deed omdat hij bang was voor straf, maar dat hij die dingen deed omdat hij het had geleerd.
Ongelooflijk dat dat nog niet eens een half jaar geleden is.
Ik ben gaan zoeken op het internet en kwam de web site van De HondenManier tegen. De 1e les was op 19 december 2009, Jaap was toen 1 jaar en 4 maanden.
Vanaf les 1 werd hij al rustiger in huis, en langzamerhand kregen we een hond die gewoon lekker lol had samen met ons.
Nu is het zo dat wanneer we met hem lopen hij negen van de tien keer los meeloopt en we kunnen zelfs in de terminal op de luchthaven Dusseldorf lopen en dan loopt hij naast mijn knie. En checkt steeds met me of hij het goed doet.
De cursus is iedere cent waard geweest, niet in t minst omdat wat voor vraag ik ook had, ik m gewoon kon mailen en of een mailtje terug kreeg met een tip, of gebeld werd.
We hebben nu les 7 gehad en ik vind het verschrikkelijk jammer dat het afgelopen is.
Cecile en Kyrtje, harstikke bedankt.
Ingrid en Bart uit Geldrop (2 Labradors broers en 1 Kruising teef)
We hebben 3 honden: 2 Labradors broers van 3,5 jaar en vanaf pup bij ons en de andere hond is een hele leuke lieve mix van 6 jaar.
Voor De HondenManier waren ze met van alles bezig behalve met de baasjes. Wat natuurlijk erg vervelend is als ze buiten niet luisteren en overal op af stormen.Binne ging het luisteren veel beter maar ja dan is er natuurlijk geen afleiding.
Tijdens De HondenManier werden ze rustiger en onderdaniger naar ons toe. Ook gingen ze ons steeds beter in de gaten houden.
Natuurlijk omdat wij ons nu gingen gedragen zoals een roedelleider zich behoort te gedragen.
We hebben ontzettend veel geleerd van Cecile op een hele fijne rustige , duidelijke manier die super hondvriendelijk is.
Dat laatste vond ik erg fijn om zonder slipketting en gestres met je hond om te gaan.
Wij zijn er nu achter dat door ons gedrag de honden zo waren zoals ze waren.
Nu na de eerste cursus zijn ze zo verandert ze zien ons nu als een veilige haven en blijven veel beter bij ons wat heel ontspannen wandelen is.
Ook als we nu een teken geven dat ze moeten komen doen ze dat bijna altijd.
Cecile, we zijn erg blij dat we les van je krijgen we hebben heel veel geleerd en nu nog steeds.
We rijden er 1,5 uur voor maar dat is het zeer zeker waard we kijken nu al uit naar de volgende hondenmanier.
Groetjes van Ingrid en Bart
De alfa’s van Hummie, Jan en Adriana van der Klis uit Apeldoorn
We hebben een cairn terrier: Hummie, het is een klein en pittig hondje.
We kregen Hummie toen hij ongeveer 4 maanden oud was. Wij waren het vierde adres waar hij terecht kwam. Nog niet zindelijk en doodsbang om alleen gelaten te worden. Een schattig hondje waar we veel werk aan hadden. We waren heel “lief” voor hem...
Het resultaat was, dat Hummie helemaal baasje was, nauwelijks luisterde en de meeste honden buitenshuis aanvloog. Bezoek in huis werd op dezelfde “hondse manier” behandeld.
Omdat we na vier en een half jaar “opvoeden” bijna ten einde raad waren, zijn we op zoek gegaan naar een hondentraining.
We vonden De Hondenmanier van Cecile Rutten in Olst.
De info op de site sprak ons aan, we hebben contact opgenomen en een afspraak gemaakt.
Na het eerste bezoek met heel veel duidelijke informatie gingen we thuis aan het werk met Hummie.
Vanaf het begin was duidelijk, dat meneertje behoorlijk eigenzinnig was. Maar na een paar dagen werkte het al: Hummie was veel rustiger en begreep steeds beter wat zijn plek was.
En uiteraard begrepen wij, dat we de alfa’s waren.
Na een drie weken was de eerste training in het bos aan de beurt. Met de prachtige hond van Cecile was dat een hele belevenis. We kregen les in de “hondentaal” van Cecile; helemaal nieuw voor ons.
Mooi om te zien, hoe Hummie van alles probeerde om te domineren, maar dat was snel klaar en Hummie wist waar z’n plaats was. Cecile gaf in elke les nieuwe aanwijzingen in de hondentaal en stukje bij beetje leerden we Hummie “verstaan” en kon hij ons “begrijpen”.
Voor ons en Hummie een enorme verbetering. In huis is hij meer ontspannen. Hij blaft een enkele keer per dag i.p.v. 25 keer. Het meeste bezoek kan gewoon door de kamer lopen zonder aangevlogen te worden. Buiten aan de lange lijn geniet Hummie veel meer; hij is de enorme stress kwijt.
We leren elke dag nog van de lessen die Cecile ons geleerd heeft.
Al met al kunnen wij nu van Hummie genieten. Het is en blijft een pittig, eigenwijs hondje.
Klanten over De HondenManier.
M. McCurdy uit Amstelveen met haar Boxer: "Wat mij aansprak bij De HondenManier was dat het gericht is op de hondentaal en het onder controle hebben van een loslopende hond."
N. Kniest uit Hattem met haar Mechelse herder: "Wat ik wilde bereiken was dat ik meer alfa over mijn hond zou worden en dit is gelukt!"
J. Zweering uit Zeewolde met haar kruising Dalmatiër, Bordercollie, Windhond: "De respectvolle gebarentaal en de 1 op 1 begeleiding waren voor mij een prettige manier van trainen."
R. Weuring uit Amsterdam met zijn Boxer: "Nooit gedacht dat mijn Boxer niet meer springt, hapt en kleine honden aanvalt, ik heb erg veel geleerd over het gedrag van honden."
H. Schlüter uit Hoogeveen met zijn Duitse Staande: "De persoonlijke en hondvriendelijke manier was wat mij aansprak."
